Nazwa: Phalaenopsis pulcherrima var. marmorata (O'Brien) O.Gruss & Roeth
Synonimy: Doritis pulcherrima var. marmorata O'Brien
Etymologia: Phalaenopsis = podobna do ćmy (po grecku phalaina = ćma, opsis = wygląd); pulcherrima = najpiękniejsza (po łacinie); marmorata = marmurkowata — odnosi się do charakterystycznego, nakrapianego lub wzorzystego rysunku liści.
Pierwszy opis: Pierwotnie opisana w 1883 roku przez Jamesa O'Briena jako odmiana w obrębie rodzaju Doritis; później przeniesiona przez Olafa Grussa i Jürgena Roetha do rodzaju Phalaenopsis.
Pochodzenie / występowanie: Azja Południowo-Wschodnia
Stanowisko / siedlisko: Rośnie naziemnie lub naskalnie w piaszczystych glebach, wypełnionych próchnicą szczelinach skalnych i widnych lasach, od wybrzeża po niżej położone tereny. Gatunek preferuje bardzo jasne, ciepłe i wilgotne stanowiska z wyraźnymi różnicami sezonowymi.
Opis i uwagi: Phalaenopsis pulcherrima var. marmorata różni się od formy typowej przede wszystkim niezwykle dekoracyjnym ulistnieniem. Grube, skórzaste liście ułożone dwuszeregowo mają efektowny, marmurkowy wzór w ciemnej zieleni na jasnozielonym tle. Sztywno wyprostowany, często rozgałęziony kwiatostan wytwarza kolejno liczne, trwałe kwiaty w odcieniach od różowego po intensywny fioletowo-purpurowy. Trójklapowa warżka jest skierowana stromo ku górze i ma spiczaste, strzałkowate boczne łatki.
W uprawie ta odmiana jest odporniejsza i wymaga więcej światła niż większość wielkokwiatowych mieszańców Phalaenopsis. Toleruje bardzo jasne stanowiska (światło słoneczne przefiltrowane) i przez cały rok potrzebuje ciepłych, a nawet gorących warunków. Odpowiednie podłoże to przewiewna mieszanka średniej wielkości kory sosnowej z niewielką ilością mchu sphagnum lub keramzytu. W okresie wzrostu, latem, należy regularnie podlewać; zimą, po kwitnieniu, podłoże powinno być nieco bardziej suche, ale nie wolno dopuścić do całkowitego przesuszenia rośliny.
Uprawa in vitro: Otrzymują Państwo butelkę z 4 młodymi roślinami. Zazwyczaj są one już wystarczająco duże, aby wyjąć je z butelki. Po jej otwarciu należy ostrożnie i dokładnie usunąć letnią wodą pożywkę z korzeni, a młode rośliny posadzić w drobnej, przewiewnej korze z niewielką ilością sphagnum. Przez pierwsze tygodnie zalecamy wysoką wilgotność powietrza, ciepłe temperatury oraz jasne, ale osłonięte miejsce z delikatnym ruchem powietrza. Podłoże powinno być równomiernie lekko wilgotne, ale nie mokre; po dobrym ukorzenieniu można stopniowo zwiększać ilość światła i pozwalać podłożu bardziej przesychać.
