Nazwa: Phalaenopsis doweryensis Garay & Christenson
Etymologia: doweryensis = nazwa na cześć „Dowery House Collection” w USA, gdzie roślina po raz pierwszy zakwitła i była uprawiana.

Pierwszy opis: 2001 r., Leslie Andrew Garay i Eric A. Christenson, w Orchid Digest (65: 115).
Pochodzenie / występowanie: Malezja (Sabah na wyspie Borneo).
Stanowisko / siedlisko: Rośnie epifitycznie w zacienionych, wilgotnych i ciepłych lasach deszczowych nizin, na wysokości od poziomu morza do ok. 150 metrów. Zasiedla porośnięte mchem pnie i gałęzie drzew w podszycie, gdzie panuje stale wysoka wilgotność powietrza.
Opis i uwagi: Phalaenopsis doweryensis to rzadki gatunek o niewielkich lub średnich rozmiarach, z szerokimi, skórzastymi, odwrotnie jajowatymi lub eliptycznymi liśćmi o jasnozielonej barwie. Wzniesiony lub lekko łukowaty pęd kwiatostanowy rozwija kolejno woskowate, długotrwałe kwiaty o średnicy ok. 4–5 cm. Kwiaty mają kremowe lub bladożółte tło z różnorodnymi czerwonobrązowymi lub cynamonowymi plamkami bądź prążkami. Trójklapowa warżka jest biała w środkowej części, z charakterystycznymi żółtymi i brązowymi akcentami oraz lekko owłosioną strukturą.

W uprawie ta pochodząca z Borneo rzadkość wymaga przez cały rok ciepłych lub gorących warunków (temperatura nie powinna stale spadać poniżej 18–20 °C) oraz wysokiej wilgotności względnej powietrza (70–80%). Należy wybrać stanowisko półcieniste lub cieniste, bez bezpośredniego nasłonecznienia. Roślina wymaga bardzo przewiewnego podłoża (np. średniej frakcji kory sosnowej z mchem torfowcem) lub uprawy na podkładce z korka. Podłoże należy utrzymywać stale wilgotne, ale nigdy nie może być zalane.