Nazwa: Paraphalaenopsis labukensis Shim, A.Lamb & C.L.Chan
Synonimy: Phalaenopsis labukensis (Shim, A.Lamb & C.L.Chan) Shim
Etymologia: labukensis odnosi się do doliny Labuk (rzeka Labuk) w malezyjskim stanie Sabah na Borneo, gdzie odkryto ten gatunek.

Pierwszy opis: 1981 r. przez Phyau Soon Shima, Anthony'ego Lamba i Chana Chew Luna w „Orchid Digest”.
Pochodzenie / Występowanie:
Północne Borneo (Sabah).
Stanowisko / Siedlisko: Rośnie epifitycznie w lasach wzgórzowych na podłożu ultramaficznym, na wysokościach od ok. 500 do 1000 m n.p.m. Zasiedla pnie drzew w ciepłych do umiarkowanie ciepłych, wilgotnych strefach klimatycznych.
Opis i uwagi:
Paraphalaenopsis labukensis to niezwykły, zwisający gatunek storczyka. Posiada niezwykle długie, mięsiste, cylindryczne (terete) liście, które w uprawie mogą osiągać imponującą długość ponad dwóch metrów i wyglądem przypominają cienkie sznury. Krótki kwiatostan wytwarza kilka woskowych, silnie pachnących kwiatów (ok. 6 cm szerokości). Płatki kwiatowe są charakterystycznie skręcone i mają odcienie od cynamonowego brązu po brązowo-żółty, z kontrastującą, jaśniejszą warżką.

W uprawie gatunek ten wymaga warunków podobnych do Phalaenopsis, jednak ze względu na swój typowo zwisający pokrój i ogromną długość liści musi być koniecznie uprawiany na podkładkach lub w wiszących koszykach z listewek. Preferuje stanowiska jasne do półcienistych, bez bezpośredniego nasłonecznienia w południe, oraz stale wysoką wilgotność powietrza. Podłoże i korzenie powinny być regularnie podlewane, jednak po podlaniu muszą mieć możliwość szybkiego wyschnięcia, aby uniknąć gnicia korzeni.