Nazwa: Lycaste lata Rolfe

Synonimy: Ida lata (Rolfe) A.Ryan & Oakeley; Sudamerlycaste lata (Rolfe) Archila; Lycaste fowliei Oakeley

Etymologia: Nazwa rodzaju Lycaste odnosi się do Lykaste, postaci z mitologii greckiej. Łacińska epitetowa nazwa gatunkowa lata oznacza „szeroki” i odnosi się do szerokiego rozwoju charakterystycznej części rośliny lub struktury kwiatu.

Pierwszy opis: Robert Allen Rolfe opublikował Lycaste lata w 1910 roku w „Bulletin of Miscellaneous Information, Kew”. W aktualnej taksonomii Kew gatunek ten jest określany jako Ida lata.

Pochodzenie/urodnisko: Od południowego Ekwadoru po Peru.

Miejsce występowania/środowisko: Epifit pseudobulkowie wilgotnych lasów tropikalnych regionu Andów. Gatunek ten preferuje wysoką wilgotność powietrza, przefiltrowane światło i dobrą cyrkulację powietrza. Do uprawy zalecamy warunki chłodno-umiarkowane do umiarkowanych, około 15–23 °C w dzień i 9–15 °C w nocy. Należy unikać długotrwałego wystawiania na wysoką temperaturę i całkowitego wysychania. Należy unikać długotrwałego wystawiania na wysoką temperaturę i całkowitego wysychania.

Opis i uwagi: Lycaste lata tworzy silne pseudobulkowie z dużymi, pofałdowanymi liśćmi. Kwiaty powstają u podstawy pseudobulków i mają masywną formę typową dla południowoamerykańskich krewnych dawnej sekcji Lycaste Fimbriatae. Podczas aktywnego wzrostu należy regularnie podlewać roślinę, używając jak najmiększej wody, i utrzymywać podłoże równomiernie lekko wilgotne. Nawet po dojrzeniu pseudobulków nie należy dopuszczać do całkowitego wysychania rośliny przez dłuższy czas. Korzystne jest utrzymanie wilgotności powietrza na poziomie około 70–90% przy dobrej cyrkulacji powietrza. Zalecamy luźne, napowietrzające i lekko zatrzymujące wilgoć podłoże z drobnej do średniej kory z niewielką ilością mchu torfowca.