Nazwa: Lepanthes tentaculata Luer & Hirtz
Etymologia: tentaculata = przypominająca macki / zaopatrzona w macki — odnosi się do ekstremalnie wydłużonych, nitkowatych wyrostków płatków wewnętrznych (petali).
Opis taksonomiczny: 1996 r. przez amerykańskiego botanika Carlyle'a A. Luera i Alexandra C. Hirtza w Monographs in Systematic Botany from the Missouri Botanical Garden (61(3): 167).
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Ekwador (prowincja Esmeraldas).
Stanowisko / Siedlisko: Rośnie epifitycznie w wilgotnych, tropikalnych lasach mglistych i nizinnych lasach deszczowych na niższych wysokościach, około 750 metrów n.p.m. Rozwija się tam w zacienionym podszycie, przy całorocznej, bardzo wysokiej wilgotności powietrza i umiarkowanie ciepłych temperaturach.
Opis i uwagi: Lepanthes tentaculata to spektakularna miniaturowa orchidea o wzniesionych pędach, otoczonych 7–9 delikatnie owłosionymi (pubescentnymi) pochewkami lepantowymi. Podobnie jak jej bliska krewna Lepanthes calodictyon, posiada przepiękne, niemal okrągłe, delikatne liście z wyraźnym, ciemnym, siateczkowatym użyłkowaniem (reticulatio) oraz pofalowanymi brzegami. Drobne kwiaty pojawiają się kolejno na delikatnych kwiatostanach. Od L. calodictyon różni się przede wszystkim tytułowymi, ekstremalnie długimi wyrostkami płatków oraz maleńką, sercowatą warżką poniżej prętosłupa.

Ponieważ w przeciwieństwie do większości górskich gatunków Lepanthes pochodzi z ciepłych nizinnych lasów mglistych, ta rzadkość wymaga uprawy ciepłej do maksymalnie umiarkowanej (nie należy jej uprawiać w chłodzie). Ze względu na swoje miniaturowe rozmiary, spektakularny rysunek liści oraz potrzebę utrzymywania stale wysokiej wilgotności powietrza (powyżej 80%) jest to roślina wręcz wymarzona do stałej uprawy w ciepłych i wilgotnych terrariach oraz witrynach. Idealnie pielęgnuje się ją w cieniu, mocując na korze z stale wilgotną podkładką z mchu, przy czym niezbędny jest delikatny, ciągły ruch powietrza.

Uprawa in vitro: Otrzymują Państwo fiolkę z 4 młodymi roślinami. Rośliny są zazwyczaj już wystarczająco duże do wyjęcia z pożywki. Po otwarciu należy bardzo ostrożnie usunąć pożywkę z delikatnych korzeni letnią wodą, a młode rośliny umieścić na wilgotnym mchu torfowcu (sphagnum) lub w bardzo drobnym, przewiewnym podłożu. W pierwszych tygodniach zalecamy bardzo wysoką wilgotność powietrza, ciepłe do umiarkowanych temperatury, osłonięte światło i delikatny ruch powietrza. Młode rośliny należy utrzymywać stale lekko wilgotne i nigdy nie dopuszczać do całkowitego wyschnięcia.