Nazwa: Lepanthes telipogoniflora × Lepanthes saltatrix 
Etymologia: telipogoniflora = z kwiatami jak u Telipogon (odnosi się do uderzająco dużych, płaskich kwiatów); saltatrix = tancerka (wskazuje na wdzięcznie wygięte części kwiatu).
Pierwszy opis: Jest to sztucznie uzyskana, pierwotna krzyżówka hybrydowa, która nie posiada jeszcze oficjalnej, zarejestrowanej nazwy grex.
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Hybryda ogrodowa (oba gatunki rodzicielskie pochodzą pierwotnie z wilgotnych lasów deszczowych pogórza i nizin Kolumbii oraz Ekwadoru).
Stanowisko / Habitat: W uprawie epifityczna. Ponieważ oboje rodzice występują w zacienionych, stale wilgotnych obszarach podszytu na niższych i średnich wysokościach (ok. 400 do 1100 metrów), hybryda ta, w przeciwieństwie do typowych wysokogórskich gatunków *Lepanthes*, wymaga znacznie cieplejszego do umiarkowanego mikroklimatu.
Opis i uwagi: Ta wysokiej klasy pierwotna hybryda łączy dwie absolutnie najbardziej spektakularne cechy w obrębie rodzaju Lepanthes. Od Lepanthes saltatrix roślina dziedziczy wyraziste, sercowato-okrągłe liście, które mają plastycznie nierówną (pęcherzykowatą) powierzchnię z pięknym, ciemnym, siatkowatym unerwieniem (reticulatio). Wpływ Lepanthes telipogoniflora wnosi fenomenalne geny wpływające na kwitnienie: przełamuje typowe dla rodzaju mikroskopijne wymiary i wytwarza gigantyczne jak na rozmiar rośliny, szeroko otwarte, niemal okrągłe kwiaty. Barwa kwiatów mieni się świetlistymi odcieniami pomarańczu, czerwieni i żółci, układając się płasko na dekoracyjnie wzorzystych liściach.

W uprawie hybryda ta dzięki efektowi heterozji (wigorowi mieszańców) często wykazuje silniejszy wzrost i większą zdolność adaptacji niż czyste gatunki rodzicielskie, ale pod żadnym pozorem nie może być uprawiana w zbyt chłodnych warunkach. Wymaga przez cały rok ciepłych do maksymalnie umiarkowanych warunków i nigdy nie może przeschnąć. Idealnie nadaje się do stałej uprawy w terrariach deszczowych i ciepło-wilgotnych witrynach dla roślin. Najlepiej rośnie przyczepiona w cieniu do korka, z stale lekko wilgotną bazą z mchu (np. torfowca), przy wilgotności powietrza powyżej 80% i ciągłej, łagodnej cyrkulacji powietrza.

Uprawa in-vitro: Otrzymują Państwo fiolkę z 4 młodymi roślinami. Rośliny są z reguły już wystarczająco duże do wyjęcia z pożywki. Po otwarciu należy bardzo ostrożnie usunąć pożywkę letnią wodą z delikatnych korzeni i umieścić młode rośliny na wilgotnym torfowcu lub w bardzo drobnym, przewiewnym podłożu. W pierwszych tygodniach zalecamy bardzo wysoką wilgotność powietrza, ciepłe do umiarkowanych temperatury, ochronę przed bezpośrednim światłem oraz łagodny, ciągły ruch powietrza. Młode rośliny należy stale utrzymywać lekko wilgotne i nigdy nie dopuszczać do całkowitego wyschnięcia.