Nazwa: Lepanthes telipogoniflora Schuit. & A.de Wilde
Etymologia: telipogoniflora = o kwiatach przypominających Telipogon — odnosi się do wizualnego podobieństwa charakterystycznej, płaskiej struktury kwiatu do przedstawicieli rodzaju Telipogon.

Opis oryginalny: 1996 rok, André Schuiteman i Antonius de Wilde w Orquideologia (20: 28).
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Kolumbia (endemit w departamencie Risaralda).
Stanowisko / Siedlisko: Epifit rosnący w wilgotnych, tropikalnych lasach nizinnych i przedgórskich na wysokościach około 500 metrów. Zasiedla zacienione, stale wilgotne miejsca na gałązkach i cienkich konarach w wilgotno-ciepłym do umiarkowanego mikroklimacie.
Opis i uwagi: Lepanthes telipogoniflora to spektakularna, ekstremalnie karłowata miniaturowa orchidea o smukłych, wyprostowanych pędach, otoczonych lepantiformalnymi pochewkami. Każdy wierzchołek pędu nosi pojedynczy, mały, eliptyczny liść. Sukcesywnie kwitnący kwiatostan wytwarza kolejno płaskie, ogromne w stosunku do wielkości rośliny kwiaty, które mogą osiągać średnicę do 1,25 cm. Prawie okrągła, płaska tarcza tworzona jest przez intensywnie pomarańczowo-czerwone do łososiowych działki kielicha (sepal), podczas gdy płatki korony i warżka znajdują się maleńkie w samym centrum.

W uprawie ten rarytas wymaga warunków od ciepłych do umiarkowanych. Ze względu na brak organów spichrzowych roślina nigdy nie może całkowicie wyschnąć. Uprawa najlepiej udaje się na podkładce z korka z warstwą wilgotnego mchu torfowca (Sphagnum) lub w maleńkich doniczkach siatkowych. Stała, wysoka wilgotność powietrza powyżej 75–80 % oraz ciągły, delikatny ruch powietrza w celu uniknięcia infekcji grzybowych są obowiązkowe. Idealnie nadaje się do dobrze kontrolowanych witryn deszczowych i terrariów.

Uprawa in vitro: Otrzymują Państwo fiolkę z 4 młodymi roślinami. Rośliny są z reguły już wystarczająco duże do wyjęcia z pożywki. Po otwarciu należy ostrożnie i dokładnie usunąć pożywkę letnią wodą z delikatnych korzeni, a młode rośliny umieścić na wilgotnym mchu torfowcu lub w bardzo drobnym, przewiewnym podłożu. W pierwszych tygodniach zalecamy bardzo wysoką wilgotność powietrza, warunki od ciepłych do umiarkowanych oraz cieniste do jasnego, osłoniętego światła. Nie dopuszczać do całkowitego wyschnięcia podłoża, jednocześnie zapewniając delikatny ruch powietrza.