Nazwa: Lepanthes Jmcalsa (Lepanthes saltatrix × Lepanthes calodictyon f. xanthina)
Etymologia: Jmcalsa = neologizm utworzony na cześć rejestratora, Jeana-Marca Pallandre.
Pierwszy opis: Ta pierwotna hybryda została zarejestrowana w 2010 roku przez Jeana-Marca Pallandre w Royal Horticultural Society (RHS).
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Hybryda ogrodowa (obie formy rodzicielskie pochodzą pierwotnie z wilgotnych lasów mglistych na nizinach i przedgórzach Ekwadoru).
Stanowisko / Siedlisko: W warunkach uprawy epifityczna. Gatunki rodzicielskie rosną w zacienionych, stale wilgotnych i parnych strefach podszytu na niższych i średnich wysokościach (ok. 400 do 1000 m n.p.m.). W przeciwieństwie do wielu wysokogórskich przedstawicieli tego rodzaju, wymaga mikroklimatu ciepłego do umiarkowanego.
Opis i uwagi: Lepanthes Jmcalsa to spektakularna, niezwykle dekoracyjna miniaturowa orchidea hybrydowa. Łączy w sobie wyjątkowe cechy liści obu rodziców: liście są sercowato-okrągłe (cordat), filigranowo pofalowane i wykazują wyraziste, siateczkowate żyłkowanie (Reticulation) na wypukłej, plastycznej powierzchni blaszki liściowej. Dzięki wpływowi żółtej formy barwnej calodictyon f. xanthina, ubarwienie liści i kwiatów wykazuje tendencję do jaśniejszych, żółtawo-zielonych odcieni, w połączeniu z dziwacznymi, intensywnie ubarwionymi kwiatami leżącymi płasko na powierzchni liści.

Ze względu na pochodzenie z cieplejszych, stale wilgotnych regionów leśnych, hybryda ta jest bardziej wytrzymała w uprawie pokojowej i witrynowej w porównaniu do czysto wysokogórskich gatunków *Lepanthes*, jednak nie toleruje żadnych chłodnych warunków. Jej kompaktowa budowa i wymagania co do stale wysokiej wilgotności powietrza (powyżej 60%) czynią ją idealną rośliną do terrariów, paludariów i witryn deszczowych. Najlepiej uprawiać ją w cieniu, mocując na podkładce z korka z cienką, stale lekko wilgotną warstwą mchu (np. torfowca), przy czym niezbędna jest ciągła, delikatna cyrkulacja powietrza.

Uprawa in-vitro: Otrzymują Państwo flakon z 4 młodymi roślinami. Rośliny są zazwyczaj wystarczająco duże do wyjęcia z pożywki. Po otwarciu należy bardzo ostrożnie usunąć pożywkę z delikatnych korzeni letnią wodą i umieścić młode rośliny na wilgotnym torfowcu lub w bardzo drobnoziarnistym, przewiewnym podłożu. W pierwszych tygodniach zalecamy bardzo wysoką wilgotność powietrza, ciepłe lub umiarkowane temperatury, osłonięte miejsce oraz delikatny, stały ruch powietrza. Młode rośliny należy utrzymywać w stanie stale lekko wilgotnym i nigdy nie dopuszczać do ich całkowitego wyschnięcia.