Nazwa: Lepanthes ophioglossa Luer
Synonimy: Lepanthes drymocharis Luer & Hirtz
Etymologia: ophioglossa = o języku węża (języcznik) — odnosi się do charakterystycznie głęboko rozszczepionego lub rozwidlonego zakończenia dwuwargowej struktury kwiatu (synsepalum).
Pierwszy opis: 1983 r. przez amerykańskiego botanika Carlyle’a A. Luera w Phytologia (54(5): 358).
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Ekwador i Kolumbia.
Stanowisko / Siedlisko:
Rośnie epifitycznie w wilgotnych górskich lasach mglistych Andów na wysokości od ok. 1500 do 2300 m n.p.m. Zasiedla tam zacienione, stale wilgotne miejsca na pokrytej mchem korze drzew i gałęziach w chłodnym do umiarkowanie chłodnego mikroklimacie.
Opis i uwagi:
Lepanthes ophioglossa to filigranowa miniaturowa orchidea z wyprostowanymi, smukłymi pędami (ramicauls), które są otoczone 4 do 6 delikatnie orzęsionymi, lepantiformalnymi pochewkami. Każdy koniec pędu nosi pojedynczy, wyprostowany, skórzasty liść o eliptycznym kształcie. Delikatny, luźny, zygzakowaty (flexuosus) kwiatostan zazwyczaj wyraźnie przewyższa mały liść i wytwarza kolejno po sobie charakterystyczne kwiaty. Kwiat posiada szeroki, minimalnie wklęsły górny płatek kielicha (dorsales sepalum), który kończy się cienkim, odgiętym do tyłu ogonkiem, podczas gdy boczne płatki kielicha zrosły się w wydłużoną, rozwidloną strukturę – co nadaje jej przypominający język węża wygląd, od którego pochodzi nazwa.
W uprawie ten wysokogórski gatunek wymaga stale chłodnych warunków z wyraźnym spadkiem temperatury w nocy; letnie upały są źle tolerowane. Ponieważ nie posiada pseudobulw, system korzeniowy nigdy nie może całkowicie wyschnąć. Gatunek ten doskonale sprawdza się w dobrze wentylowanych, chłodniejszych witrynach storczykowych i terrariach. Najlepiej rośnie przyczepiony do korka z trwale wilgotnym podkładem z drobnego mchu torfowca, przy stale wysokiej wilgotności powietrza powyżej 80% i ciągłej, delikatnej cyrkulacji powietrza.
Uprawa in vitro: Otrzymują Państwo fiolkę z 4 młodymi roślinami. Rośliny są z reguły już wystarczająco duże do wyjęcia z pożywki (deflaskowania). Po otwarciu należy bardzo ostrożnie usunąć pożywkę z delikatnych korzeni letnią wodą i umieścić młode rośliny na wilgotnym mchu torfowcu lub w bardzo drobnym, przewiewnym podłożu. W pierwszych tygodniach zalecamy bardzo wysoką wilgotność powietrza, chłodne do umiarkowanych temperatury, osłonięte światło i delikatny ruch powietrza. Młode rośliny należy utrzymywać stale lekko wilgotne i nigdy nie dopuszczać do całkowitego wyschnięcia.