Nazwa: Lepanthes fimbriata Ames
Etymologia: fimbriata = frędzelkowata — odnosi się do charakterystycznie postrzępionych brzegów elementów kwiatu (zwłaszcza działek kielicha).

Pierwszy opis: 1923, autorstwa Oakesa Amesa w Schedulae Orchidianae (3: 11).
Pochodzenie / występowanie: Kostaryka i Panama.
Miejsce / siedlisko: Rośnie epifitycznie w wilgotnych, górskich lasach mglistych i chmurowych na wysokości ok. 1200–2200 metrów. Zasiedla głęboko zacienione, stale wilgotne obszary w bogatym w mchy podszycie.
Opis i uwagi: Lepanthes fimbriata to niewielki miniaturowy storczyk o wzniesionych, cienkich pędach, osłoniętych typowymi dla tego rodzaju pochewkami lepanthiformnymi. Na końcu każdego pędu wyrasta pojedynczy, wzniesiony, skórzasty liść o jajowato-eliptycznym kształcie. Delikatny, kwitnący sukcesywnie kwiatostan rozwija się zazwyczaj po spodniej stronie liścia i kolejno wytwarza subtelne kwiaty. Cechą, od której pochodzi nazwa gatunku, są drobno postrzępione lub orzęsione brzegi działek kielicha, nadające maleńkim kwiatom fascynującą, delikatną strukturę widoczną pod lupą.

W uprawie gatunek ten wymaga warunków od umiarkowanych po chłodne, z wyraźnym spadkiem temperatury nocą. Ponieważ nie ma żadnych organów spichrzowych, podłoże nigdy nie powinno całkowicie wysychać. Najlepiej uprawiać go przymocowanego do korka, na stale lekko wilgotnej podkładce z mchu sphagnum, lub w maleńkich doniczkach siatkowych, przy niezmiennie wysokiej wilgotności powietrza przekraczającej 80% i stałym, łagodnym ruchu powietrza.