Nazwa: Epidendrum geminiflorum Kunth
Synonimy: Epidendrum runayanum Hágsater & Dodson
Etymologia:geminiflorum = dwukwiatowy / bliźniaczkowiatowy — odnosi się do parzysto ułożonych, zazwyczaj występujących po dwie kwiaty tego gatunku.

Pierwszy opis: 1816 przez Karla Sigismunda Kuntha w Nova Genera et Species Plantarum(1: 354).
Pochodzenie / występowanie: Kolumbia, Ekwador i Peru.
Miejsce występowania / siedlisko: Epifitycznie lub lądowo rosnące w chłodnych, wilgotnych montanicznych lasach mglistych i górskich Andów na wysokościach od ok. 2000 do 3300 metrów. Dobrze rośnie w miejscach zacienionych do półcienistych, przy przez cały rok wysokiej wilgotności powietrza.
Opis & uwagi: Epidendrum geminiflorum to średniej wielkości, często rosnąca w kępy storczyka o prostych, trzcinowatych, rozgałęzionych pędach. Pędy są gęsto osadzone naprzemiennymi, wydłużono-elipsowatymi i stosunkowo sztywnymi, skórzastymi liśćmi. Bardzo krótka, końcowa kwiatostanowa gałązka zazwyczaj daje pary (dwa) woskowate, mięsiste kwiaty. Kolor kwiatów zazwyczaj mieści się w spektrum od bladozielonego, przez żółto-zielony, aż po kremowe tony.

Ze względu na pochodzenie z ekstremalnych wysokości, ten gatunek wysokogórski w uprawie wymaga stałych chłodnych do chłodno-umiarkowanych warunków i wrażliwie reaguje na długotrwałe letnie upały. Odczuwalne obniżenie temperatury w nocy jest niezbędne do wzrostu. Podłoże (np. drobna kora wymieszana z niewielką ilością mchu) powinno być przez cały rok równomiernie wilgotne i nigdy nie może całkowicie wyschnąć. Idealne jest zacienione miejsce przy bardzo wysokiej wilgotności powietrza i dobrej wentylacji.