Nazwa: Dryadella aurea Luer & Hirtz
Etymologia: aurea = złoty / złotożółty — odnosi się do charakterystycznego, jaskrawożółtego ubarwienia kwiatów.
Pierwszy opis: 1999 rok, autorstwa amerykańskiego botanika Carlyle'a A. Luera i Alexandra C. Hirtza w Monographs in Systematic Botany from the Missouri Botanical Garden (76: 160).
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Ekwador.
Stanowisko / Siedlisko: Rośnie epifitycznie w wilgotnych lasach górskich i mglistych Andów na wysokościach od ok. 900 do 1100 metrów n.p.m. Preferuje miejsca od zacienionych do półcienistych na omszałych gałęziach, z całoroczną wysoką wilgotnością powietrza i stałym ruchem powietrza w zakresie temperatur umiarkowanych.
Opis & uwagi: Dryadella aurea to bardzo kompaktowa, kępowa miniaturowa orchidea. Tworzy gęste kępki małych, sukulentowych, niemal obłych lub wąsko lancetowatych liści, które wyrastają bezpośrednio z krótkiej podstawy. Drobne, lecz uderzająco złotożółte do pomarańczowo-żółtych kwiaty pojawiają się na bardzo krótkich kwiatostanach bezpośrednio u podstawy rośliny, dzięki czemu często znajdują się tuż pod liśćmi lub między nimi. Działki kielicha mają charakterystyczną strukturę i często wykazują delikatne czerwonawa lub brązowawe znaczenia w gardzieli.

W uprawie gatunek ten wymaga temperatur umiarkowanych i nie toleruje ekstremalnych, stojących letnich upałów. Ponieważ nie posiada pseudobulw, podłoże nigdy nie może całkowicie wyschnąć, musi jednak być niezwykle przepuszczalne dla powietrza (np. drobna mieszanka mchu i kory). Doskonale nadaje się do uprawy na podkładkach z korka lub w małych doniczkach ażurowych, pod warunkiem zapewnienia stale wysokiej wilgotności powietrza powyżej 75 % oraz ciągłej, delikatnej cyrkulacji powietrza.

Uprawa in vitro: Otrzymują Państwo fiolkę z 4 młodymi roślinami. Rośliny są z reguły już wystarczająco duże do wyjęcia z pożywki. Po otwarciu należy ostrożnie usunąć pożywkę z delikatnych korzeni za pomocą letniej wody, a młode rośliny posadzić na wilgotnym mchu torfowcu (Sphagnum) lub w bardzo drobnym, przewiewnym i lekko wilgotnym podłożu. W pierwszych tygodniach zalecamy bardzo wysoką wilgotność powietrza, umiarkowane temperatury oraz jasne, ale osłonięte stanowisko przy delikatnym ruchu powietrza. Utrzymywać równomiernie lekko wilgotne podłoże, unikać zarówno całkowitego wyschnięcia, jak i przelania.