Nazwa: Dracula diabola Luer & R.Escobar
Etymologia: diabola = diabelska — odnosi się do dramatycznego, niemal groźnego wyglądu ciemno ubarwionego kwiatu z długimi, ostro zakończonymi ogonkami.
Pierwszy opis: 1979 rok, autorstwa Carlyle'a A. Luera i Rodrigo Escobara w Orquideologia (13: 124).
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Kolumbia (endemit w departamencie Boyacá).
Stanowisko / Siedlisko: Rośnie epifitycznie w chłodnych, skrajnie wilgotnych lasach mglistych i chmurowych Andów na wysokości od ok. 2200 do 2400 metrów n.p.m. Zasiedla głęboko zacienione, stale wilgotne miejsca na omszałych pniach drzew w podszycie leśnym przy samym gruncie.
Opis i uwagi: Dracula diabola to średniej wielkości kępowa orchidea bez pseudobulw, wytwarzająca wyprostowane, silne, skórzaste, wąskoeliptyczne liście. Spektakularne pojedyncze kwiaty pojawiają się na płożących lub skierowanych w dół kwiatostanach. Działki kielicha (sepalia) są szeroko rozpostarte, po wewnętrznej stronie gęsto pokryte ciemnoczerwono-brązowymi do niemal czarnych brodawkami i zakończone długimi, nitkowatymi ogonkami. Centrum kwiatu stanowi intensywny kontrast dzięki małej, białawej, przypominającej kapelusz grzyba warżce (epichilium).
W uprawie ten wysokogórski gatunek wymaga stale chłodnych warunków z wyraźnym spadkiem temperatury w nocy; nie toleruje długotrwałych letnich upałów. Ponieważ kwiatostany rosną ściśle w dół lub poziomo przez podłoże, konieczna jest uprawa w wiszących koszykach z listewek lub ażurowych doniczkach. Podłoże (preferowany czysty, żywy mech torfowiec) musi być utrzymywane w stałej wilgotności i nigdy nie może całkowicie wyschnąć. Niezbędna jest wilgotność powietrza powyżej 75–80% oraz stała, delikatna cyrkulacja powietrza.
Uprawa in vitro: Otrzymują Państwo butelkę z 4 młodymi roślinami. Rośliny są z reguły już wystarczająco duże do wyjęcia z pożywki. Po otwarciu należy ostrożnie i dokładnie usunąć pożywkę z delikatnych korzeni za pomocą letniej wody, a młode rośliny posadzić w drobnym, bardzo przewiewnym i lekko wilgotnym podłożu z mchem torfowcem. W pierwszych tygodniach zalecamy bardzo wysoką wilgotność powietrza, chłodne do umiarkowanych warunki oraz osłonięte światło. Utrzymywać równomierną wilgotność, unikać całkowitego wysychania i jednocześnie zapewnić delikatny, ciągły ruch powietrza.