Nazwa: Cattleya harrisoniana Bateman ex Lindl.
Etymologia:
Epitet gatunkowy harrisoniana honoruje panią Harrison, angielską kolekcjonerkę storczyków, z którą gatunek ten był kojarzony.


Pierwszy opis:
Cattleya harrisoniana została naukowo opisana w 1839 roku przez Johna Lindleya.
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie:
Gatunek pochodzi z Brazylii, a konkretnie z regionów przybrzeżnych stanów Espírito Santo i Rio de Janeiro.
Stanowisko / Habitat:
Rośnie głównie epifitycznie w ciepłych, wilgotnych lasach i na terenach przybrzeżnych. Rośliny występują zarówno na drzewach, jak i na obszarach o dobrym dostępie do światła.
Opis & uwagi:
Cattleya harrisoniana to średniej wielkości storczyk o smukłych, wyprostowanych pseudobulwach i zazwyczaj dwóch podłużnych liściach. Duże, efektowne kwiaty pojawiają się na szczycie pseudobulw i mają zazwyczaj różowe do fioletowych płatki z wyraźnie zaznaczoną warżką.

W uprawie preferuje jasne, przefiltrowane światło, ciepłe warunki i dobrą cyrkulację powietrza. W okresie wzrostu należy ją regularnie podlewać i nawozić. Po przeschnięciu podłoża należy ponownie podlać roślinę, natomiast lekki okres spoczynku z ograniczonym podlewaniem może wspomóc kwitnienie.

Uprawa: Ciepła do pośredniej, w temperaturze około 18–28 °C i przy bardzo jasnym oświetleniu. Uprawiać w grubej korze, podczas wzrostu obficie podlewać, a po zakończeniu rozwoju pędów utrzymywać w nieco bardziej suchych warunkach.