Nazwa: Bulbophyllum speciosum Schltr.
Synonimy:
Etymologia: speciosum = wspaniały / okazały — odnosi się do efektownego i atrakcyjnego wyglądu kwiatu.
Pierwszy opis: 1912 r. przez Rudolfa Schlechtera w „Die Orchidaceen von Deutsch-Neu-Guinea”.
Pochodzenie / występowanie:
Nowa Gwinea.
Miejsce występowania / siedlisko:
Rośnie epifitycznie w lasach górskich na wysokościach od ok. 1200 do 2300 m n.p.m. Gatunek ten preferuje chłodne lub umiarkowane warunki oraz miejsca o wysokiej wilgotności powietrza i umiarkowanym zacienieniu.
Opis i uwagi:
Bulbophyllum speciosum należy do sekcji Hyalosema. Roślina wytwarza na płożącej się ryzomie silne, jajowate pseudobulkę, z których każda nosi pojedyncze, skórzaste liście. Kwiat jest stosunkowo duży jak na ten rodzaj i ma spektakularny kształt: górna łuska jest często pionowa i wydłużona, podczas gdy boczne łuski zwisają w dół. Barwa jest zazwyczaj żółtawo-zielona z intensywnymi purpurowo-brązowymi smugami lub plamami.

W uprawie gatunek ten wymaga stale wysokiej wilgotności powietrza i dobrej cyrkulacji. Ponieważ pochodzi z wyższych wysokości, chłodne noce sprzyjają jego dobremu samopoczuciu. Najlepiej uprawiać go przywiązany do korka lub paproci drzewiastej, aby zapewnić miejsce dla jego płożącego wzrostu. Podłoże należy utrzymywać wilgotne, ale nie może być przelane, ponieważ korzenie są wrażliwe na niedobór tlenu.