Nazwa: Bulbophyllum Carsul (W.Rysy 2007)
 Rodzice (Parentage): Bulbophyllum sulawesii (syn. B. klabatense subsp. sulawesii) × Bulbophyllum carunculatum (syn. B. amplebracteatum subsp. carunculatum).
Etymologia: Nazwa „Carsul” to zbitka językowa (portmanteau) utworzona z nazw obu gatunków rodzicielskich: Carunculatum + Sulawesii.
Pierwszy opis / rejestracja: Hybryda została zarejestrowana w 2007 roku przez W. Rysy w Royal Horticultural Society (RHS).
Pochodzenie / występowanie: Hybryda ogrodowa; oba gatunki rodzicielskie pochodzą z indonezyjskiej wyspy Sulawesi.
Stanowisko / siedlisko: Ponieważ oboje rodzice naturalnie występują w ciepłych, wilgotnych lasach Sulawesi na wysokościach od ok. 800 do 1000 m n.p.m., hybryda wymaga ciepłej uprawy. Preferuje stanowiska o wysokiej wilgotności powietrza (powyżej 70%) i bardzo dobrej cyrkulacji powietrza.
Opis i uwagi: Bulbophyllum Carsul łączy najlepsze cechy sekcji Lepidorhiza. Roślina jest średniej wielkości, posiada silne, jajowate pseudobulwy oraz pojedyncze, skórzaste liście. Kwiatostany często kwitną sekwencyjnie, co oznacza, że kwiaty otwierają się jeden po drugim przez dłuższy czas. Kwiaty są zazwyczaj duże i mają dominującą żółtą do złotej barwę podstawową (odziedziczoną po B. carunculatum), często w połączeniu z czerwonawymi lub brązowymi plamkami albo ciemną warżką. Cechą szczególną jest ruchoma, mięsista warżka, typowa dla tego rodzaju.

W uprawie B. Carsul jest często bardziej żywotne niż jego czyste formy naturalne. Rośnie doskonale w płaskich misach, koszykach lub uprawiane na podkładkach. Podłoże (np. mieszanka drobnej kory i mchu torfowca) powinno być stale wilgotne; okresy przesuszenia trwające dłużej niż kilka dni mogą zaszkodzić nowym przyrostom. Ponieważ roślina nie wymaga wyraźnego okresu spoczynku zimowego, powinna być uprawiana w cieple i przy stałej wilgotności przez cały rok.