Nazwa: Bulbophyllum bolsteri Ames 
Etymologia: bolsteri = na cześć Richarda C. Bolstera, amerykańskiego kolekcjonera roślin, który odkrył ten gatunek na początku XX wieku na Filipinach. 

Pierwszy opis: 1912 r. przez Oakesa Amesa w „Philippine Journal of Science”.
Pochodzenie / występowanie: Filipiny (endemit wyspy Mindanao).
Miejsce występowania / siedlisko: Rośnie jako epifit w lasach nizinnych i górskich na wysokościach od poziomu morza do ok. 1000 m n.p.m. Gatunek zasiedla pnie drzew w zacienionych, wilgotnych miejscach.
Opis i uwagi: Bulbophyllum bolsteri to delikatna miniaturowa orchidea o płożącym kłączu i gęsto rozmieszczonych, cylindrycznych lub wąskojajowatych pseudobulkach. Każdy pseudobulk nosi pojedynczy, skórzasty, eliptyczno-lancetowaty liść. Smukła kwiatostanika ma ok. 8–12 cm długości i niesie pojedynczy kwiat (ok. 1,2 cm wielkości). Kwiaty mają zazwyczaj żółtawą do kremową barwę z wyraźnym purpurowo-czerwonym unerwieniem lub punktowaniem na kielniczkach oraz ruchomą, ciemniejszą wargą.

W uprawie gatunek ten preferuje temperatury umiarkowane do ciepłych oraz stale wysoką wilgotność powietrza. Ze względu na płożący pokrój zaleca się mocowanie na korze (korku) lub płytkach z korzeni paproci z podkładem z mchu torfowca. Podłoże należy utrzymywać równomiernie wilgotne, przy czym kluczowa jest dobra cyrkulacja powietrza, zapobiegająca gniciu kłączy. Zimą zaleca się lekkie ograniczenie podlewania, jednak nie należy dopuszczać do całkowitego wyschnięcia rośliny.