Nazwa: Barbosella miersii (Lindl.) Schltr.
Synonimy: Pleurothallis miersii, Restrepia miersii, Humboltia miersii, Barbrodria miersii.
Etymologia: Nazwa rodzajowa Barbosella upamiętnia brazylijskiego botanika João Barbosa Rodriguesa. Nazwa miersii upamiętnia brytyjskiego botanika i kolekcjonera roślin Johna Miersa.
Pierwszy opis: John Lindley opisał ten gatunek w 1842 roku jako Pleurothallis miersii; w 1918 roku Rudolf Schlechter przeniósł go do rodzaju Barbosella.
Pochodzenie / siedlisko: Południowo-wschodnia Brazylia, przede wszystkim Las Atlantycki. Rośnie epifitycznie, płożąc się i tworząc zwarte darnie, w wilgotnych warunkach, często w głębi lasu i w pobliżu cieków wodnych.
Opis i wskazówki: Bardzo mały storczyk o płożącym kłączu, krótkich pędach i pojedynczych, jajowatych liściach. Pojedyncze kwiaty mają zaledwie około 0,3 cm i wyrastają nieco ponad liść. U nas rośnie w cieniu lub półcieniu, przy wysokiej wilgotności powietrza i stałej wilgotności podłoża. Uprawiamy ją w warunkach chłodnych do umiarkowanych, w temperaturze około 12–22 °C.