Nazwa: Andinia hirtzii

Etymologia: Nazwa rodzajowa Andinia nawiązuje do Andów, centrum występowania tej grupy niewielkich storczyków z podplemienia Pleurothallidinae. Epitet gatunkowy hirtzii jest nazwą honorową.

Pochodzenie/występowanie: Ekwador.

Stanowisko/siedlisko: Gatunek rośnie epifitycznie w chłodnych, bardzo wilgotnych lasach górskich Andów, często spowitych mgłą. Zalecamy stanowisko od półcienistego do jasnego, z rozproszonym światłem, bardzo wysoką wilgotność powietrza i stały ruch powietrza. Korzystne są chłodne warunki: około 10–20 °C w dzień i 6–14 °C w nocy. Należy unikać długotrwałych upałów oraz całkowitego przesuszenia.

Opis i uwagi: Andinia hirtzii to botaniczny miniaturowy storczyk z grupy Pleurothallidinae, o zwartym pokroju i drobnych, bogatych w szczegóły kwiatach. Najchętniej uprawiamy go przymocowanego do podłoża lub w bardzo drobnym, przewiewnym podłożu, które lekko zatrzymuje wilgoć. W miarę możliwości używamy miękkiej wody i utrzymujemy korzenie równomiernie lekko wilgotne. Szczególnie ważne są chłodne noce i dobra cyrkulacja powietrza przy wysokiej wilgotności.