Nazwa: Oberonia brachystachys Lindl.
Synonimy: Oberonia recurva Lindl.; Iridorkis brachystachya (Lindl.) Kuntze
Etymologia: Nazwa rodzaju Oberonia pochodzi od imienia króla wróżek Oberona z literatury europejskiej; brachystachys oznacza „krótkoszczęsty” i odnosi się do kwiatostanu.
Pierwszy opis: 1838 r. przez Johna Lindleya w Sertum Orchidaceum.
Pochodzenie/urok: Od indyjskiego subkontynentu, przez wschodni Himalaj i Mjanmę, aż po Tajlandię i Półwysep Malajski.
Miejsce/środowisko: Epifityczna miniaturowa storczyka wilgotnych lasów tropikalnych. Jasne do półcienia, uprawiać przy wysokiej wilgotności powietrza i dobrej cyrkulacji. Dobrze nadaje się drobne, przewiewne podłoże lub uprawa w koszyczkach. Utrzymywać w temperaturze pośredniej do ciepłej, około 16–27 °C.
Opis i uwagi: Oberonia brachystachys tworzy małe, wachlarzowate pędy z płaskimi, mieczowatymi liśćmi. Krótkie do umiarkowanie długie kwiatostany mają liczne, male, gęsto osadzone kwiaty. Delikatne korzenie regularnie nawilżać, następnie dobrze napowietrzać, nie dopuszczając do całkowitego wyschnięcia ani trwałego przelania.