Nazwa: Myrmecophila brysiana f. alba
Synonim: Schomburgkia brysiana Lem.

Pierwszy opis: Gatunek typowy został po raz pierwszy opisany w 1851 roku przez Charlesa Antoine’a Lemaire’a jako Schomburgkia brysiana; w 1979 roku George C. Kennedy przeniósł go do rodzaju Myrmecophila.
Pochodzenie / występowanie: Od południowo-wschodniego Meksyku po Amerykę Środkową (m.in. Belize, Gwatemala, Honduras).
Stanowisko / siedlisko: Epifitycznie w gorących, położonych nisko lasach nadbrzeżnych i nizinnych, często w namorzynach, na sawannach lub na drzewach w pobliżu zbiorników wodnych, przy silnym, niekiedy bezpośrednim nasłonecznieniu.
Opis i uwagi: Myrmecophila brysiana f. alba to rzadko spotykana odmiana barwna (forma) neotropikalnego epifitu Myrmecophila brysiana. Cechą typową dla tego rodzaju są duże, cylindryczne i puste w środku pseudobulwy, które w naturalnym środowisku często są zasiedlane przez mrówki żyjące z rośliną w symbiozie. Na szczytach pseudobulw wyrastają bardzo sztywne, skórzaste liście.

Podczas gdy gatunek typowy ma kwiaty żółtawe do pomarańczowobrązowych, forma alba wyróżnia się kwiatami, w których w dużej mierze brakuje ciemnych pigmentów, dzięki czemu są one czysto białe lub kremowobiałe. Kwiaty mają pofalowane działki kielicha i płatki. Kwiatostan często znacznie wystaje ponad liście i rozwija kolejno kilka kwiatów.

W uprawie roślina wymaga bardzo dużo światła i dobrze znosi silne nasłonecznienie. Preferuje ciepły klimat o temperaturze od 20 do 26 °C, wysoką wilgotność powietrza, około 60–75%, oraz dobrą cyrkulację powietrza. Ze względu na pokrój Myrmecophila brysiana f. alba doskonale nadaje się do uprawy na kawałku drewna lub w koszyku listwowym. Podłoże powinno szybko i całkowicie przesychać między podlewaniami.