Nazwa: Gastrochilus calceolaris (Buch.-Ham. ex Sm.) D.Don

Synonimy: Aerides calceolaris Buch.-Ham. ex Sm.; Saccolabium calceolare (Buch.-Ham. ex Sm.) Lindl.

Etymologia: Nazwa rodzajowa łączy greckie słowa oznaczające „brzuch” i „wargę”, opisując workowaty kształt warżki kwiatu. Epitet calceolaris oznacza „pantoflowaty” i również odnosi się do tej charakterystycznej formy.

Opis pierwotny: David Don przeniósł ten gatunek do rodzaju Gastrochilus w 1825 roku.

Pochodzenie/Rozprzestrzenienie: Azja Południowa i Południowo-Wschodnia, od regionu Himalajów, przez południowe Chiny i Indochiny, aż po części Archipelagu Malajskiego.

Stanowisko/Siedlisko: Epifit w wilgotnych lasach od nizinnych po górskie, często na wysokościach między około 900 a 2300 m n.p.m. Gatunek preferuje jasne, rozproszone światło, wysoką wilgotność powietrza oraz temperatury umiarkowane w zakresie około 15–25 °C.

Opis i uwagi: Gastrochilus calceolaris rośnie monopodialnie i posiada dwurzędowo ułożone, mięsiste liście. Krótkie, baldachowate kwiatostany wyrastają z kątów liści i noszą kilka żółtawo-zielonych, czerwonobrązowo nakrapianych kwiatów. Biała, postrzępiona warżka posiada wyraźne żółte, pantoflowate zagłębienie. Uprawa na podkładce lub w małym koszyku z bardzo przewiewnym podłożem sprawdza się szczególnie dobrze. Podlewamy regularnie, pozwalając jednak korzeniom szybko przeschnąć i zapewniając dobrą cyrkulację powietrza.