Nazwa: Embreea rodigasiana (Claes ex Cogn.) Dodson 
Synonimy: Stanhopea rodigasiana Claes ex Cogn.
Etymologia:Embreea = nazwana na cześć Alvina Embree, amerykańskiego znawcy storczyków i mecenasa botaniki neotropikalnej; rodigasiana = nazwana na cześć Émile'a Rodigasa, belgijskiego dziennikarza ogrodniczego i botanika.

Pierwszy opis: Pierwotnie opisana w 1898 roku przez Celestina Alfreda Cogniaux jako Stanhopea rodigasiana; w 1980 roku przeniesiona przez Calawaya H. Dodsona do monotypowego rodzaju Embreea.
Pochodzenie / Występowanie: Kolumbia i Ekwador.
Stanowisko / Habitat: Rośnie epifitycznie w bardzo wilgotnych, ciepło-umiarkowanych do chłodnych górskich lasach mglistych na zachodnich zboczach Andów, na wysokościach od ok. 400 do 1500 metrów n.p.m. Rośnie na zacienionych pniach drzew przy całorocznych wysokich opadach i wysokiej wilgotności powietrza.
Opis & uwagi: Embreea rodigasiana to niezwykła krewna rodzaju Stanhopea. Tworzy charakterystyczne, mocno żebrowane, jajowate pseudobulwy, każda z pojedynczym, dużym, pofałdowanym liściem. Zwisający kwiatostan rośnie pionowo w dół przez podłoże i wytwarza pojedynczy (rzadko dwa), spektakularny, olbrzymi kwiat o średnicy do 15–18 cm. Woskowe kwiaty są kremowe do żółtawych, z gęstym, purpurowo-brązowym nakrapianym wzorem oraz wysoce złożoną, mięsistą warżką z rogowatymi wyrostkami. Wydzielają intensywny, przenikliwy zapach.

W uprawie gatunek ten musi być koniecznie pielęgnowany w koszykach z listewek lub koszach wiszących, aby rosnący w dół kwiatostan mógł swobodnie wyrosnąć. Wymaga warunków półcienistych, całorocznych temperatur umiarkowanych do ciepłych oraz wysokiej wilgotności powietrza (powyżej 70–80 %). Podłoże (np. gruby mech torfowiec lub bardzo przewiewna mieszanka kory) powinno być utrzymywane stale wilgotne w okresie aktywnego wzrostu, jednak nie może być przelane.