Nazwa: Dendrobium spectabile (Blume) Miq. 
Synonimy: Latourea spectabilis Blume; Callista spectabilis (Blume) Kuntze; Dendrobium tigrinum Rolfe ex Hemsl.; Sayeria spectabilis (Blume) Rauschert. 
Etymologia: spectabile = spektakularny, godny zobaczenia — odnosi się do niezwykłej i niemal fantazyjnej formy kwiatów.

Pierwszy opis: Pierwotnie opisana w 1849 roku przez Carla Ludwiga Blume’a jako Latourea spectabilis, w 1859 roku przeniesiona przez Friedricha Antona Wilhelma Miquela do rodzaju Dendrobium.
Pochodzenie / występowanie: Nowa Gwinea, Wyspy Salomona, Vanuatu i Bougainville.
Miejsce występowania / siedlisko: Większość roślin rośnie epifitycznie, rzadziej litofitycznie. Występuje w lasach deszczowych nizin, namorzynach i mszystych lasach górskich na wysokościach od poziomu morza do ok. 1100 m n.p.m. Preferuje stanowiska o bardzo wysokiej wilgotności powietrza i często można ją znaleźć w odsłoniętych miejscach, gdzie panuje dużo światła (np. na palmach kokosowych).
Opis i uwagi: Dendrobium spectabile to średniej wielkości do dużej storczyka z sekcji Latouria. Szpiczaste, silne pseudobulkowe łodygi mogą osiągać znaczną wysokość, sięgając 60–100 cm. Kwiaty mają wyjątkową architekturę: płatki kielicha i płatki wieńca są mocno skręcone, pofalowane i ozdobione złożonymi brązowo-czerwonymi wzorami na żółto-zielonym tle.
W uprawie ten gatunek wymaga ciepłych do gorących temperatur oraz dużej intensywności światła (jaśniejszego niż wiele innych dendrobium). Stała, wysoka wilgotność powietrza powyżej 70% oraz dobra cyrkulacja powietrza są niezbędne. W przeciwieństwie do gatunków liściastych nie wymaga ścisłego okresu spoczynku w suchym stanie, jednak zimą należy nieco ograniczyć podlewanie, tak aby roślina nie wyschła całkowicie.