Nazwa: Dendrobium chrysotoxum Lindl.
Synonimy: Callista chrysotoxa (Lindl.) Kuntze; Dendrobium suavissimum Rchb.f.; Dendrobium chrysotoxum var. delacourii Rolfe.
Etymologia: chrysotoxum = złoty łuk — pochodzi od greckich słów chrysos (złoto) i toxon (łuk), co odnosi się do łukowatych, złotożółtych kwiatostanów.

Pierwszy opis: Opisano w 1847 roku przez Johna Lindleya.
Pochodzenie / występowanie: Azja Południowo-Wschodnia (Indie, Birma, Tajlandia, Laos, Wietnam i południowe Chiny/Yunnan).
Miejsce występowania / siedlisko: Epifitycznie w otwartych lasach liściastych lub wiecznie zielonych lasach górskich na wysokościach od 400 do 1600 m. Preferuje jasne, często nasłonecznione stanowiska z wyraźnymi sezonowymi zmianami między porą deszczową a suchą.
Opis i uwagi: Ten imponujący gatunek tworzy pałeczkowate, żebrowane pseudobulkę, na których szczycie znajdują się kilka skórzastych, ciemnozielonych liści. Kwiatostany są gęsto pokryte do 20 złotożółtych, woskowatych kwiatów, które wydzielają intensywny, miodowy zapach. Wargi są często ciemniej pomarańczowo-żółte i owłosione, tworząc piękny kontrast z jaśniejszymi płatkami.

W uprawie Dendrobium chrysotoxum wymaga dużo światła (jasne do bardzo jasnego) oraz obfitego podlewania i nawożenia w okresie wzrostu. Ważne dla kwitnienia: Zimą niezbędny jest ścisły okres spoczynku z wyraźnie niższymi temperaturami i niemal całkowitym brakiem podlewania (tylko sporadyczne zraszanie, aby zapobiec nadmiernemu uschnięciu). Bez tego chłodnego okresu spoczynku kwiaty wiosną zazwyczaj nie pojawiają się.