Nazwa: Coelogyne fuliginosa var. brunnea (Lindl.) Pfitzer & Kraenzl.
Synonimy: Coelogyne brunnea Lindl.; Coelogyne fuscescens var. brunnea (Lindl.) Lindl. 
Etymologia: fuliginosa = sadzowaty/ciemny — odnosi się do ciemnego rysunku na warżce; brunnea = brązowy — wskazuje na brązowawe zabarwienie płatków kwiatu. 
 
Pierwszy opis: Odmiana ta została pierwotnie opisana w 1848 roku przez Johna Lindleya jako samodzielny gatunek (Coelogyne brunnea), a później zdegradowana przez Ernsta Hugo Heinricha Pfitzera i Friedricha Wilhelma Ludwiga Kraenzlina do rangi odmiany C. fuliginosa.
Pochodzenie / Występowanie: Azja Południowo-Wschodnia (południowe Chiny, Tajlandia, Wietnam, Laos i Mjanma).
Stanowisko / Siedlisko: Epi- lub litofity w wilgotnych, wiecznie zielonych lasach górskich na wysokościach od ok. 600 do 1500 m n.p.m. Często rośnie na omszałych pniach drzew lub zacienionych skałach na obszarach o całorocznej wysokiej wilgotności powietrza.
Opis i uwagi: Odmiana ta wyróżnia się charakterystycznymi, ciepłymi brązowo-żółtymi do płowych działkami kielicha i płatkami korony, które są ciemniejsze niż u gatunku typowego. Warżka jest często wyraźnie żyłkowana i wykazuje typowe dla sekcji Fuliginosae owłosienie („frędzle”). Roślina rośnie płożąco, z podłużno-jajowatymi pseudobulwami, które znajdują się w pewnych odstępach na kłączu i z których każda wyrasta z dwoma skórzastymi liśćmi.

W uprawie uchodzi za bardzo żywotną i przystosowawczą. Preferuje warunki od umiarkowanych do ciepłych oraz półcieniste stanowisko. Ponieważ kłącze ma silną tendencję do rozrastania się, idealna jest uprawa w płaskich misach, koszach lub na dużych kawałkach kory. W okresie wzrostu podłoże powinno być utrzymywane w stanie równomiernie wilgotnym; zimą podlewanie należy nieco ograniczyć, przy czym pseudobulwy nie powinny nigdy całkowicie się pomarszczyć.