Nazwa: Asplenium dielfalcatum Viane

Synonimy: Diellia falcata; Lindsaea falcata; Schizoloma falcatum.

Etymologia: Nazwa rodzaju Asplenium wywodzi się od greckiego słowa oznaczającego „śledzionę” i tradycyjnie wiązana jest z wykorzystywaniem niektórych gatunków w medycynie ludowej. Epitet dielfalcatum odnosi się do dawniejszego rodzaju Diellia oraz sierpowatego kształtu liści.

Pierwszy opis: Obecnie uznawana kombinacja Asplenium dielfalcatum została opublikowana w 1991 roku przez Ronalda L. L. Viane’a; podstawowy takson opisano w 1854 roku jako Diellia falcata.

Pochodzenie / siedlisko: Gatunek endemiczny dla wyspy Oʻahu na Hawajach, występujący w wilgotnych lasach górskich oraz zacienionych, wilgotnych miejscach. Rośnie jako paproć z płożącym się kłączem.

Opis i wskazówki: Paproć o wąskich, skórzastych liściach z charakterystycznie wygiętymi, sierpowatymi końcami. U nas uprawiamy ją w cieniu lub przy jasnym, pośrednim świetle, zapewniając wysoką wilgotność powietrza i równomierną wilgotność podłoża, bez zastojów wody. Utrzymujemy ją w temperaturze około 18–26 °C i unikamy suchych, gorących stanowisk.