Nazwa: Maxillaria schunkeana Campacci & Kautsky
Synonimy: Brasiliorchis schunkeana (Campacci & Kautsky) R.B.Singer, S.Koehler & Carnevali
Etymologia: schunkeana = nazwana na cześć Vitala Schunka, brazylijskiego kolekcjonera storczyków, który odkrył egzemplarz typowy.

Pierwszy opis: 1993 r. przez Marcosa Antonio Campacciego i Claudio Kautsky'ego w Orquidário (7: 136).
Pochodzenie / Występowanie: Brazylia (stan Espírito Santo).
Stanowisko / Siedlisko: Rośnie epifitycznie w wilgotnych, cienistych lasach deszczowych atlantyckiego lasu przybrzeżnego (Mata Atlântica) na niskich i średnich wysokościach od ok. 600 do 700 metrów. Rozwija się w stale ciepłym do umiarkowanego, bardzo wilgotnym klimacie w głębokim cieniu podszytu.
Opis i uwagi: Maxillaria schunkeana to światowej sławy miniaturowy storczyk, znany ze swoich fascynujących, ekstremalnie ciemnych kwiatów, które wizualnie wydają się niemal całkowicie czarne (w rzeczywistości jest to głęboki, nasycony czarno-fioletowy kolor). Roślina rośnie kompaktowo, ma małe, jajowate pseudobulwy, z których każda wyrasta dwa wąskie, wyprostowane, soczystozielone liście. Mięsiste kwiaty o wielkości około 1 do 1,5 cm pojawiają się pojedynczo na krótkich szypułkach bezpośrednio u podstawy dojrzałej pseudobulwy i często utrzymują się przez kilka tygodni.

W uprawie gatunek ten wymaga przez cały rok warunków od umiarkowanych do ciepłych i ponieważ pochodzi z wiecznie wilgotnego biotopu, nigdy nie może całkowicie wyschnąć. Podłoże (np. drobna kora wymieszana z mchem torfowcem) powinno być stale utrzymywane w stanie równomiernej wilgotności. Ważne jest stanowisko od cienistego do półcienistego, stale wysoka wilgotność powietrza powyżej 70% oraz dobra cyrkulacja powietrza, aby uniknąć zalegania wody na liściach.