Nazwa: Bulbophyllum lobbii
Pochodzenie: Azja Południowo-Wschodnia – występuje od Mjanmy po Indonezję, w tym na Tajlandii, Malezji, Borneo, Sumatrze i Filipinach
Pierwszy opis: 1847 r. przez Johna Lindleya
Etymologia:

Roślina została nazwana na cześć Thomasa Lobba, brytyjskiego poszukiwacza roślin, który odkrył ją na Jawie w XIX wieku i sprowadził do Europy.

Synonimy:
Sarcopodium lobbii
Phyllorkis lobbii (Lindl.) Kuntze (1891)

Bulbophyllum claptonense, B. sumatranum, B. siamense (według poszczególnych źródeł)

Opis:

Bulbophyllum lobbii to fascynująca storczyka o masywnych, zaokrąglonych pseudobulkach i tylko jednym, stabilnym liściu na pędzie. Roślina rośnie głównie epifitycznie w wilgotnych lasach tropikalnych i tworzy eleganckie, lekko wygięte kwiatostany z wyrazistym kwiatem pojedynczym.

Kwiaty osiągają rozmiar 7–10 cm i zachwycają swoimi jaskrawymi barwami: często są złotożółte z rdzawobrązowymi akcentami lub mahoniowymi wzorami na wargach. W zależności od klonu i stanowiska mogą wydzielać zapach – od słodkiego po lekko korzenny. Kwitnienie może odbywać się kilka razy w roku, zwłaszcza w cieplejszych miesiącach.

Wskazówki pielęgnacyjne:

Roślina preferuje jasne, ale nie bezpośrednie światło oraz ciepłe temperatury w zakresie 18–28 °C. Wysoka wilgotność powietrza (60–80%) oraz dobra cyrkulacja powietrza są kluczowe dla zdrowego wzrostu. Podłoże powinno być luźne i przepuszczalne – idealna jest mieszanka kory lub uprawa na podłożu z korka. Należy utrzymywać je równomiernie wilgotne, unikając przy tym zastojów wody. W okresie intensywnego wzrostu można co dwa tygodnie stosować słabo skoncentrowany nawóz do storczyków.

Cechy szczególne:

Bulbophyllum lobbii jest jednym z najpopularniejszych gatunków w swoim rodzaju ze względu na wyjątkowo duże, charakterystyczne kwiaty. Połączenie egzotycznego wyglądu, łatwej pielęgnacji i regularnego kwitnienia czyni ją idealnym wyborem dla kolekcjonerów i miłośników tropikalnych storczyków – zarówno w witrynie, jak i jako dekoracyjny element uprawny.