Nazwa: Anthurium oxycarpum 'No. 2', E.F.Poeppig & S.L.Endlicher.1845
Synonimy: Anthurium strictum, N.E.Br. ex Engl. 1879
Etymologia: oxy = ostry, carpum = owoc
Pochodzenie: Boliwia, Brazylia, Kolumbia, Ekwador, Peru
Siedlisko: epifitycznie i litofitycznie po wschodniej stronie Andów, w wilgotnych i mokrych lasach tropikalnych na wysokościach 100-300m.
Uwagi: Zgodnie z oryginalnym opisem, gatunek ten podczas kwitnienia pachnie wanilią, aby przyciągnąć odpowiedniego zapylacza.
Egzemplarz, który Poeppig określił jako egzemplarz typowy, został zebrany w Brazylii w Ega (dzisiejsze Tefe), położonym nad rzeką Solimoes w ujściu rzeki Japurá. Herbarium to obecnie jest zaginione i mimo dokładnych poszukiwań nie znaleziono żadnych duplikatów. Dlatego druga kolekcja Poeppiga z Yurimaguas w Peru, cytowana przez Englera w jego rewizji z 1905 roku, jest tutaj określana jako lectotypus.
Należy przy tym wziąć pod uwagę ogromną odległość geograficzną.