Nazwa: Anthurium waterburyanum

Etymologia: Nazwa używana w ogrodnictwie upamiętnia Bettę Waterbury, współzałożycielkę i byłąca przewodniczącą Międzynarodowego Towarzystwa Aroidesów.

Pochodzenie: Kolumbia.

Lokalizacja/warunki uprawy: Roślina występuje na stanowiskach od naziemnych po półepifitycznych w wilgotnych lasach wschodnich Andów na wysokości około 1000–1800 m n.p.m. Zalecamy umiarkowane do ciepłe warunki o temperaturze około 17–27 °C, wysoką wilgotność powietrza oraz jasne, przefiltrowane światło.

Opis i uwagi: Charakterystyczne są duże, sztywne, wyraźnie unerwione liście, których połysk i intensywność barwy wzrastają wraz z wiekiem. Taksonomiczne uściślenie nazwy nie jest jeszcze ostateczne; dlatego rezygnujemy z podawania niepotwierdzonego autorstwa. Podłoże dla aroidesów o grubej, napowietrzonej strukturze należy utrzymywać równomiernie lekko wilgotne i zapewnić podporę dla pnącz. Należy unikać zastojów wody.