Nazwa: Anthurium huixtlense Matuda
Synonimy: Anthurium bochilense Matuda
Etymologia: Nazwa rodzajowa Anthurium oznacza „kwiat ogonowy”; huixtlense nawiązuje do miejsca znalezienia rośliny w pobliżu Huixtli, w meksykańskim stanie Chiapas.
Pierwszy opis: 1950 r., autorstwa Eiziego Matudy.
Pochodzenie/występowanie: Od południowego Meksyku, przez Amerykę Środkową, po niektóre części północno-zachodniej Ameryki Południowej.
Stanowisko/siedlisko: Rośnie na ziemi lub jako epifit w ciepłych, wilgotnych lasach położonych na niewielkich wysokościach. Jasne, rozproszone światło, wysoka wilgotność powietrza i temperatura ok. 20–28 °C.
Opis i uwagi: Gatunek ten ma silnie błyszczące, wyraźnie unerwione liście, których powierzchnia jest lekko wypukła między nerwami. Uprawiać w grubym, przewiewnym podłożu do roślin obrazkowatych i utrzymywać je równomiernie lekko wilgotne, unikając zastojów wody.