Nazwa: Anthurium exstipulatum Sodiro
Etymologia: Nazwa rodzajowa Anthurium wywodzi się z greckich słów anthos („kwiat”) i oura („ogon”). Epitet gatunkowy exstipulatum oznacza w przybliżeniu „bez przylistków”.
Pierwszy opis: W 1902 roku przez Luisa Sodiro.
Pochodzenie/występowanie: Ekwador.
Stanowisko/siedlisko: Epifitycznie lub hemiepifitycznie w wilgotnych lasach andyjskich i mglistych, także na większych wysokościach. Uprawiamy ten gatunek w chłodnych lub umiarkowanych warunkach, w temperaturze około 14–23°C, przy wysokiej wilgotności powietrza, dobrej cyrkulacji powietrza oraz jasnym, rozproszonym świetle lub półcieniu. Podłoże powinno być gruboziarniste i bardzo przewiewne, a jego wilgotność powinna pozostawać równomierna i umiarkowana.
Opis i uwagi: Anthurium exstipulatum ma sztywne, skórzaste, ciemnozielone liście o delikatnym unerwieniu. Szczególnie atrakcyjne są młode liście, które mogą mieć bardzo ciemnofioletowy, niemal czarny kolor, a następnie dojrzewając, zielenieją. Podpora do wspinania się i stale dobra wentylacja korzeni sprzyjają naturalnemu wzrostowi.