Nazwa: Anthurium eminens Schott

Synonimy: Anthurium wittianum Engl.

Etymologia: Nazwa rodzaju Anthurium wywodzi się z greckiego anthos („kwiat”) i oura („ogon”). Łacińska epitetowa nazwa gatunkowa eminens oznacza „wybitny” lub „wyjątkowy” i pasuje do okazałego pokroju tego gatunku.

Pierwszy opis: 1855 przez Heinricha Wilhelma Schotta.

Pochodzenie/rozmieszczenie: Duże obszary tropikalnej Ameryki Południowej, w tym dorzecze Amazonki i sąsiadujące regiony Andów.

Miejsce/środowisko: Ciepłe, wilgotne lasy tropikalne od terenów nizinnych po średnie wysokości. Uprawiamy ten gatunek w jasnym do półcienia przy temperaturze około 20–28 °C, wysokiej wilgotności powietrza i dobrej cyrkulacji powietrza. Szczególnie dobrze nadaje się grube, bogate w składniki odżywcze i bardzo napowietrzone podłoże dla roślin z rodziny Araceae.

Opis i uwagi: Anthurium eminens to gatunek o dużym pokroju, z imponującymi, mocno podzielonymi, palczastymi blaszkami liściowymi. Z wiekiem podziały liści stają się szczególnie wyraźne. W zależności od rośliny kwiatostan może mieć zielonkawe, kremowe, brązowawe lub fioletowe tony. Ze względu na krzepki pokrój zalecamy zapewnienie wystarczającej przestrzeni oraz stabilnej możliwości wspinania się lub podparcia.