Nazwa: Anthurium effusilobum Croat

Etymologia: Nazwa rodzaju Anthurium pochodzi z greckiego od słów anthos („kwiat”) i oura („ogon”). Epitet gatunkowy effusilobum łączy w znaczeniu pojęcia „rozpostarty” i „płat”, odnosząc się do kształtu liści.

Pierwszy opis: 2005 r. przez Thomasa B. Croata.

Pochodzenie/urokowisko: Ekwador i Peru.

Miejsce występowania/środowisko: Głównie lądowe, w bardzo wilgotnych, osłoniętych lasach na zboczach Andów. Hodujemy ten gatunek w półcieniu, w temperaturze około 18–26 °C, przy wysokiej wilgotności powietrza i dobrej cyrkulacji. Humusowe, grube i napowietrzone podłoże powinno pozostawać równomiernie lekko wilgotne, nie mogąc być stale przelane.

Opis i uwagi: Anthurium effusilobum rozwija duże, wyraźnie ząbkowane liście i wraz ze wzrostem nadaje się jako efektowna roślina soliterowa. U sadzonek proporcje liści i stopień ząbkowania mogą początkowo się różnić i stają się wyraźniejsze wraz z wiekiem. Dla zdrowego rozwoju zalecamy stałą wilgotność powietrza i osłonięte miejsce bez intensywnego bezpośredniego nasłonecznienia.