Nazwa: Anthurium crystallinum, Linden & André 1873
Synonimy:
Anthurium crystallinum f. peltifolium, Engl.1905
Anthurium killipianum, L.Uribe 1948
Etymologia:
crystallinum = jak kryształ
Pochodzenie: Panama, Kolumbia
Miejsce występowania:
wzdłuż Andów Pacyficznych, roślina naziemna, skalna i epifityczna, na półcienistych do ciemnych, wilgotnych i ciepłych stanowiskach na wysokościach 500–1000 m
Uwagi:
Gatunek ten został odkryty przez Gustave’a Wallisa, który urodził się w 1830 roku w Lüneburgu i ukończył szkołę ogrodniczą w Detmoldzie. Od 1858 roku pracował dla firmy Linden w Belgii, która wysłała go do Brazylii w celu zbierania storczyków. Tam odbył jedną z najdłuższych wypraw badawczych w historii, przemierzając całą Amerykę Południową od źródła Amazonki aż do jej ujścia.
W 1870 roku odbył wyprawę na Filipiny w imieniu Veitch & Sons, a w 1872 roku ponownie udał się do Kolumbii w imieniu Linden, gdzie odkrył Anthurium crystallinum. Następnie podróżował na północ aż do Panamy, a później ponownie na południe do Ekwadoru, gdzie w 1878 roku zmarł na gorączkę w szpitalu w Cuenca.

Uprawa: W temperaturze około 20–28 °C, przy wysokiej wilgotności powietrza i jasnym, rozproszonym świetle. Należy używać grubej, przepuszczającej powietrze podeszwy dla roślin z rodziny araceae i utrzymywać ją równomiernie lekko wilgotnej.