Nazwa: Anthurium bernalii Croat
Etymologia: Nazwa rodzajowa Anthurium pochodzi z greki od słów anthos („kwiat”) i oura („ogon”). Epitet gatunkowy bernalii upamiętnia kolumbijskiego botanika Rodriga Bernala Gonzáleza.
Pierwszy opis: W 2009 roku, autorstwa Thomasa B. Croata.
Pochodzenie/występowanie: Kolumbia i Ekwador.
Stanowisko/siedlisko: W wilgotnych lasach tropikalnych Andów, jako roślina naziemna lub pnąca, względnie hemiepifityczna. Uprawiamy ten gatunek w warunkach pośrednich, w temperaturze około 16–25 °C, przy wysokiej wilgotności powietrza, dobrej cyrkulacji powietrza i jasnym, rozproszonym świetle lub półcieniu. Grube, próchniczne podłoże dla obrazkowatych utrzymujemy równomiernie lekko wilgotne.
Opis i uwagi: Anthurium bernalii ma długie, stosunkowo wąskie i sztywne liście o wyraźnie ukształtowanej powierzchni. Wraz z wiekiem roślina zaczyna rosnąć silniej i pnąco. Stabilna podpora do wspinania się oraz bardzo przewiewne środowisko korzeniowe sprzyjają jej naturalnemu rozwojowi.