Nazwa: Myrmecophila tibicinis (Bateman ex Lindl.) Rolfe
Synonimy: Schomburgkia tibicinis (Bateman ex Lindl.) Bateman; Bletia tibicinis; Cattleya tibicinis; Epidendrum tibicinis; Laelia tibicinis
Etymologia: Nazwa rodzaju Myrmecophila oznacza „kochać mrówki” i odnosi się do pustych pseudobulw, które często są zasiedlane przez mrówki. Epitet tibicinis pochodzi z łaciny i oznacza „fletuiście”, co odnosi się do kształtu pustych pseudobulw.
Pierwszy opis: Gatunek został opisany w 1838 roku przez Batemana ex Lindleya jako Epidendrum tibicinis; kombinacja Myrmecophila tibicinis została opublikowana w 1917 roku przez Rolfe.
Pochodzenie / siedlisko: Meksyk do północnej Wenezueli, w ciepłych regionach tropikalnych. Rośnie epifitycznie lub litofitycznie i tworzy duże, puste pseudobulwy.
Opis & wskazówki: Duża, silnie rosnąca orchidea z długimi, pustymi pseudobulwami i wąskimi liśćmi. Pionowe kwiatostany mogą nieść liczne kwiaty. U nas uprawiamy ją w bardzo jasnym do słonecznym świetle, z dobrą cyrkulacją powietrza i obfitym podlewaniem w okresie wzrostu. Pomiędzy podlewaniami podłoże powinno wyraźnie przeschnąć. Utrzymujemy ją w ciepłym miejscu, około 20–32 °C.
Kultura in vitro: Otrzymasz butelkę z 4 sadzonkami. Rośliny są zazwyczaj już wystarczająco duże do wysadzenia. Po otwarciu ostrożnie usuń całe podłoże od korzeni za pomocą letniej wody i posadź sadzonki w drobnej, bardzo napowietrzonej korze z niewielką ilością torfu torowców. W pierwszych tygodniach zalecamy około 22–28 °C, wysoką wilgotność powietrza, silną cyrkulację powietrza i jasne, początkowo rozproszone światło. Podłoże należy utrzymywać lekko wilgotne, ale nie pozostawiać korzeni na stałe w wodzie; następnie powoli przyzwyczaić rośliny do bardzo jasnego światła i silniejszego przesychania między podlewaniami, jak w kulturze dorosłych roślin.