Nazwa: Philodendron furcatum Croat & D.C.Bay
Etymologia: Nazwa rodzajowa Philodendron wywodzi się z greki od słów phílos („kochający”) oraz déndron („drzewo”) i nawiązuje do często spotykanego wspinającego się pokroju roślin na drzewach. Epitet gatunkowy furcatum oznacza „rozgałęziony” i odnosi się do wyraźnie rozwidlonych nerwów bocznych pierwszego rzędu na liściach.
Opis pierwotny: Opublikowany w 2008 roku przez Thomasa B. Croata i Dorothy C. Bay w czasopiśmie Novon, tom 18.
Pochodzenie/rozprzestrzenienie: Gatunek znany z zachodniej Kolumbii, w szczególności ze zboczy Andów od strony Pacyfiku w departamencie Valle del Cauca.
Stanowisko/siedlisko: Philodendron furcatum to pnącze wilgotnych lasów tropikalnych, znajdowane między innymi w głębokim cieniu nad brzegami strumieni. W uprawie zalecamy warunki ciepło-umiarkowane o temperaturze około 18–28 °C, wysoką wilgotność powietrza, delikatną cyrkulację powietrza oraz jasne, rozproszone światło. Grube, przepuszczalne podłoże aroidowe z kory, chipsów kokosowych, perlitu lub pumeksu z niewielkim dodatkiem składników zatrzymujących wilgoć utrzymuje delikatne korzenie w stanie równomiernej wilgotności, zapobiegając zastojom wody.
Opis i uwagi: Charakterystyczne są duże, głęboko sercowate, lekko pofalowane liście o ciemnozielonej górnej stronie i jaśniejszej spodniej części. Szczególnie wyróżniają się wgłębione, wyraźnie rozwidlone nerwy boczne oraz podkowiasty zatoka liścia. Gatunek wspina się za pomocą wydłużonych międzywęźli i najlepiej rozwija się na wilgotnej podporze. Zalecamy podlewanie miękką wodą, utrzymywanie równomiernej wilgotności oraz ochronę przed suchym powietrzem z grzejników i bezpośrednim nasłonecznieniem.