Nazwa: Paphiopedilum superbiens (Rchb.f.) Stein (1892)
Synonimy:
-
Cypripedium superbiens Rchb.f.,
-
Cypripedium curtisii Rchb.f.,
-
Cypripedium veitchianum Lem.,
-
Cypripedium barbatum var. superbum É.Morren,
-
Cypripedium barbatum var. veitchii Van Houtte,
-
Paphiopedilum curtisii (Rchb.f.) Stein,
-
Paphiopedilum veitchianum Lem.
-
Paphiopedilum superbiens f. sanderae (Curtis) M.W.Wood.
Pochodzenie/Występowanie: Indonezja, w szczególności Sumatra Północna i Zachodnia.
Miejsce występowania/Siedlisko: Ta naziemna storczyka rośnie w tropikalnych lasach na lesie, wśród ściółki liściowej w formacjach leśnych iglastych, a także na skalnych występie i w szczelinach skalnych. Występuje naturalnie na wysokościach od około 900 do 1300 m n.p.m. Zasiedla stanowiska o stosunkowo stałym dostępie do wilgoci. W uprawie nadaje się do warunków od ciepłych do chłodnych. Zalecane jest przepuszczalne, bogate w próchnicę podłoże oraz równomierne utrzymywanie wilgotności. Należy unikać zastojów wody.
Opis i uwagi: Paphiopedilum superbiens tworzy kilka prostych, eliptycznych liści o wyrazistym, jasnonozernym i ciemnozielonym wzorze mozaikowym. Proste kwiatostany niosą po jednym dużemu kwiatowi o charakterystycznej, workowatej wargi. Kwiaty mają ciemne purpurowe i brązowe tony, a wydłużone płatki wyróżniają się dekoracyjnym wzorem i lekko owłosioną powierzchnią. Szczególnie atrakcyjny jest kontrast między wzorzystym ulistnieniem a wyjątkowymi kwiatami.