Nazwa: Masdevallia ignea Rchb.f.
Synonimy: Masdevallia boddaertii Linden ex André; Masdevallia ignea var. marshalliana Rchb.f.; Masdevallia ignea var. massangeana B.S.Williams.
Etymologia: ignea wywodzi się od łacińskiego słowa oznaczającego „ognisty” lub „płonący” i odnosi się bezpośrednio do intensywnie świecącej, zazwyczaj szkarłatnej do ognistoczerwonej barwy kwiatów.
Pierwszy opis: 1871 rok, Heinrich Gustav Reichenbach w „The Gardeners' Chronicle”.
Pochodzenie / występowanie:
Kolumbia (wschodnie Andy, w regionie wschodnich Kordylierów).
Miejsce występowania / siedlisko:
Roślina naziemna, litofityczna lub niski epifit w chłodnych, niezwykle wilgotnych lasach mglistych i wysokogórskich (strefy przejściowe páramo) na wysokościach od ok. 2800 do 3200 m. Często rośnie na pokrytych mchem skałach lub stromych zboczach w półcieniu.
Opis & uwagi:
Masdevallia ignea to kompaktowy, tworzący kępy gatunek bez pseudobulków, wytwarzający silne, skórzaste i wyprostowane liście. Pojedynczo osadzone kwiaty są niesione na smukłych łodygach, które często przewyższają liście. Kwiat ma spektakularne zabarwienie: górna łuska jest wąska i wygięta w dół nad otworem kwiatowym, podczas gdy dwie boczne łuski są szerokie, wyraźnie płaskie i mają intensywny szkarłatny kolor przechodzący w świetliste odcienie pomarańczu.
W uprawie ten gatunek wysokogórski wymaga bezwzględnie chłodnych do zimnych warunków z wyraźnym nocnym spadkiem temperatury (idealne są 10–13 °C w nocy i maksymalnie 20–22 °C w dzień). Nie znosi letniego, stojącego gorąca. Półcieniste miejsce, stale wysoka wilgotność powietrza (powyżej 70%) i doskonała cyrkulacja powietrza są niezbędne. Ponieważ roślina nie posiada organów magazynujących, drobne, napowietrzone podłoże (np. drobna kora sosnowa lub mech torfowiec) nigdy nie może całkowicie wyschnąć, ale nie może również być przelane. Użycie wody o niskiej zawartości soli i bezwapniowej (deszczówki lub wody z osmozy) jest niezbędne dla przetrwania wrażliwych korzeni.