Nazwa: Lepanthes calodictyon Hook.
Synonimy: Stelis calodyction Spruce; Lepanthes calodictyon f. ivanoflava O.Gruss
Etymologia: Nazwa rodzajowa Lepanthes powstała z greckich słów lepis oznaczającego „łuskę” i anthos oznaczającego „kwiat” i nawiązuje do drobnych, przypominających łuski struktur kwiatów. Epitet gatunkowy calodictyon oznacza w przybliżeniu „pięknie usieciowany” i odnosi się do charakterystycznego, siateczkowatego wzoru na liściach.
Pierwszy opis: W 1861 roku przez Williama Jacksona Hookera w Botanical Magazine 87, tablica 5259.
Pochodzenie/występowanie: Zachodnia Kolumbia po zachodni Ekwador.
Siedlisko: Miniaturowy epifit z wilgotnych lasów tropikalnych, gdzie rośnie na omszonych gałęziach i pniach. Zalecamy jasne, stale filtrowane światło, bardzo wysoką wilgotność powietrza oraz łagodny, nieprzerwany ruch powietrza. Korzystne są temperatury od umiarkowanych do ciepłych, około 18–26 °C; dłuższe okresy upałów powinny występować wyłącznie przy bardzo wysokiej wilgotności powietrza i dobrej wentylacji.
Opis i uwagi: Szczególnie charakterystyczne są drobne, zaokrąglone lub szeroko eliptyczne liście z kontrastowym, siateczkowatym rysunkiem unerwienia. Drobniutkie, misternie zbudowane kwiaty rozwijają się kolejno na krótkich pędach kwiatostanowych i w dobrych warunkach mogą pojawiać się wielokrotnie na tym samym pędzie. Uprawiamy ten gatunek na podłożu zatrzymującym wilgoć lub w bardzo drobnym, przewiewnym sphagnum. Delikatne korzenie nie mogą nigdy całkowicie wyschnąć, należy jednak unikać zastoju wody. Stare pędy kwiatostanowe należy usuwać dopiero wtedy, gdy wyraźnie zaschną.