Nazwa: Cattleya percivaliana (Rchb.f.) O'Brien
Synonimy: Cattleya labiata var. percivaliana; Cattleya percivaliana var. alba; Cattleya percivaliana var. bicolor; Cattleya percivaliana var. grandiflora
Etymologia: Nazwa rodzaju Cattleya upamiętnia Williama Cattleya. Epitet percivaliana odnosi się do Percivala, angielskiego miłośnika storczyków z XIX wieku.
Pierwszy opis: Gatunek został opublikowany w 1883 roku przez Jamesa O'Briena pod nazwą Cattleya percivaliana; wcześniej, w 1882 roku, Reichenbach opisał go jako odmianę Cattleya labiata.
Pochodzenie / siedlisko: Kolumbia do północno-zachodniej Wenezueli, zazwyczaj na wysokości około 1300–2000 m. Wzrasta głównie epifitycznie, sporadycznie litofitycznie, na bardzo jasnych stanowiskach w pobliżu rzek.
Opis i wskazówki: Silna, jednolistkowa Cattleya o zwartych pseudobulkach i niewielu, dużych, pachnących kwiatach. Kwiaty mogą osiągać około 10–12,5 cm. U nas uprawiamy ją w bardzo jasnym do słonecznym miejscu, z dobrą cyrkulacją powietrza i obfitym podlewaniem w okresie wzrostu; między podlewaniami podłoże może lekko przeschnąć. Utrzymujemy ją w temperaturze umiarkowanej do chłodnej, około 15–25 °C.
Kultura in vitro: Otrzymuje Pan butelkę z 4 sadzonkami. Rośliny są zazwyczaj już wystarczająco duże do wysadzenia. Po całkowitym usunięciu pożywki sadzonki umieszczamy w drobnej, napowietrzonej korze z niewielką ilością mchu torfowca. W pierwszych tygodniach zalecamy około 19–25 °C, wysoką wilgotność powietrza, dobrą cyrkulację powietrza i jasne, rozproszone światło. Podłoże należy utrzymywać równomiernie lekko wilgotne, ale unikać przelania i już od początku ostrożnie przyzwyczajać młode korzenie do krótkich okresów przeschywania; później stopniowo zwiększać nasłonecznienie i okresy przeschywania.