Nazwa: Anthurium pseudoclavigerum Croat
Etymologia: Nazwa rodzaju Anthurium wywodzi się z greki od słów anthos („kwiat”) oraz oura („ogon”). Przedrostek pseudo- oznacza „podobny” lub „pozorny”; nazwa wskazuje na podobieństwo do Anthurium clavigerum.
Pierwszy opis: 2021 r. przez Thomasa B. Croata.
Pochodzenie/rozprzestrzenienie: Od południowej Ameryki Środkowej po północno-zachodnią Amerykę Południową.
Stanowisko/siedlisko: Pnącze lub hemiepifit w wilgotnych lasach tropikalnych. Uprawiamy ten gatunek w warunkach od umiarkowanych do ciepłych, w temperaturze około 18–28 °C, przy wysokiej wilgotności powietrza i bardzo dobrej cyrkulacji. Gruboziarniste, przewiewne podłoże dla aroidów powinno być stale lekko wilgotne; stabilna podpora ułatwia naturalny rozwój.
Opis i uwagi: Anthurium pseudoclavigerum przypomina Anthurium clavigerum, różni się jednak kilkoma cechami ogonka liściowego, użyłkowania i kwiatostanu. Szczególnie atrakcyjne są nowe przyrosty, które mogą pojawiać się w kolorze burgundu, a w miarę dojrzewania zmieniać odcień przez jaśniejszą zieleń aż do głębokiej zieleni.